Mowa to coś, z czym Jakub miał największe trudności, ale to właśnie w tej dziedzinie najwięcej osiągnął. Kiedy Jakub mówi spokojnie i wolno, jego słowa są coraz wyraźniejsze, coraz częściej zrozumiałe dla otoczenia - możemy powiedzieć, że to prawdziwy krok milowy. Widać, ile pracy w to wkłada i jak bardzo się stara. Wciąż bywa tak, że przyspiesza, gubi głoski, miesza spółgłoski, czasem powtarza wyrazy lub się jąka. Potrzebuje wtedy czasu i cierpliwości. Ale droga, jaką przeszedł między 3. a 7. rokiem życia, to ogromna zmiana i powód do wzruszenia oraz dumy.

Ciąża z Jakubem była zagrożona. Mimo trudności przyszedł na świat o czasie, otrzymując 10 punktów w skali Apgar. Rozwijał się prawidłowo, nic nie budziło naszego niepokoju. Dopiero gdy miał około 2–3 lat, zauważyliśmy, że jego mowa jest wyraźnie opóźniona w stosunku do rówieśników. Nie pojawiały się pierwsze słowa, nie było typowego dla jego wieku gaworzenia. Jakub był bardzo wyciszony. Wtedy zapaliła nam się czerwona lampka. Zaczęliśmy szukać odpowiedzi i wsparcia.

Rozpoczęła się droga przez specjalistów i terapie. Poradnia psychologiczno-pedagogiczna zaleciła wczesne wspomaganie rozwoju. Później Jakub trafił na zajęcia rewalidacyjne i logopedyczne, ukierunkowane na jego trudności. Podejrzewano afazję (pełna diagnoza możliwa jest w późniejszym wieku), pojawiły się kolejne konsultacje i badania. Genetyczne przyczyny zostały wykluczone. Testy w kierunku ADHD i zaburzeń integracji sensorycznej okazały się trafnym kierunkiem – wynik był pozytywny. Do tego psychiatra dziecięcy potwierdził spektrum autyzmu. Jakub jest ciągle pod opieką lekarzy i otrzymuje leczenie farmakologiczne wspierające jego funkcjonowanie.

Synek jest uczniem szkoły ogólnodostępnej. Ma nauczyciela wspomagającego oraz zapewnione zajęcia logopedyczne i rewalidacyjne. Z zewnątrz można by pomyśleć, że wszystko jest w porządku – uśmiechnięty chłopiec, który kocha samochody i pociągi, z pasją buduje z klocków Lego, ma niezwykłą pamięć wzrokową i potrafi zapamiętać najmniejsze detale. Jednak za tą z pozoru normalną codziennością stoi ogrom pracy i systematycznych terapii: trening umiejętności społecznych (TUS), spotkania z psychologiem, zajęcia czytelnicze, biofeedback, elektrostymulacja wspomagająca pracę podniebienia, języka i policzków, by mowa mogła się rozwijać.

Jakub bywa głośny, czasem nadpobudliwy, zdarzają się trudniejsze momenty i emocjonalne epizody. Ale jest też chłopcem pełnym wrażliwości, z ogromnym potencjałem i wyjątkowymi zdolnościami. Każde nowe słowo, każda samodzielna wypowiedź to dla niego – i dla nas – małe zwycięstwo.

Naszego Synka można wesprzeć, przekazując 1,5% podatku na jego subkonto lub dokonując wpłaty celowej. Środki przeznaczane są na dalsze terapie i specjalistyczne wsparcie, które pozwalają mu rozwijać mowę, umiejętności społeczne i samodzielność.
Dziękujemy za każde dobre słowo, udostępnienie i każdą formę wsparcia dla Jakuba.